Ben yalnızca duyduğum kelimeleri biliyorum,
Zorlamıyorum, ya da en azından bir çabam yok,
Yeni birşeyler söylemek adına.
Herzaman sevildiği gibi seviyorumdur mesela
Farklı sevmek nasıl olur,
Düşünmek bile istemiyorum.
Yürürken ben de adımlarımı birbiri ardına atıyorum,
Kimseye yürümeyi öğretmiyorum.
Ya da birine yanlış yürüdüğünü ima etmiyorum.
İçimden gelen duyguları dışa vuruyorum,
Hakkım olarak...
Sinirliysem sağlam basıyorum.
Ya da bazen havalarda uçuyorum...
Ben senden, ondan, onlardan farklı düşünmüyorum.
Aynı şekilde düşünüyorum.
Şekli denk, rengi denk, ahengi denk..
Fakat eşit değil, bilerek...
Tek farkı söylediklerimin,
Düşündüklerimin,
Adımlarımın..
İçimden geldiği gibi olması işte...
Bazen bir yabancıyla konuşuyorum,
Sanırsın ki kardeşimle konuşuyorum...
... Read More